آن زمان که باید دوست بداریم کوتاهی می کنیم

و آن زمان که دوستمان   دارند لجبازی می کنیم

و بعد برای آنچه از دست داده ایم آه  می کشیم.

چرا مهربانی نمایم   کسی   را

که   پیوسته   نامهربانی   نماید

دل آنرا دهم که به دل دادن من

بر افروزد  و  شادمانی   نماید

عشق با غرور زیباست

ولی اگر عشق را به قیمت فرو ریختن دیوار غرور گدایی کنی ...

آن وقت است که دیگر عشق نیست ...

صدقه است .

دل عاشق به  پیغامی  بسازد

به یاد نامه  یا   نامی   بسازد

مرا کیفیت چشم  تو کافیست

ریاضت کش به بادامی بسازد

گر باهمه ای  چو بی منی بی همه ای

وربی همه ای  چو  بامنی   باهمه  ای

آسوده خاطرم  که تو  در  خاطر   منی

گر تاج می فرستی و گر تیغ می  زنی

این عشق را زوال نباشد به حکم آنکه

ما پاک دیده  ایم  و  تو  پاکیزه  دامنی

خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

نه من بسوزم و او  شمع  انجمن   باشد

من آن نگین  سلیمان   به هیچ   نستانم

که گاه  گاه بر او   دست  اهرمن    باشد

گفتم  صنما  دلم  تو  را  جویان  است

گفتا   که لبم  درد  تو را  درمان  است

گفتم که همیشه ازمنت هجران است

گفتا که   پری   ز آدمی  پنهان   است

اگر شاعر شعر را

اگر پروانه گل را

اگر باغبان درخت را

اگر ماهی آب را

فراموش کند

من هرگز تو را فراموش نخواهم کرد.

معنای زنده بودن من با تو بودن است

      نزدیک . دور

               سیر . گرسنه

                        رها . اسیر

دلتنک . شاد

آن لحظه ای که بی تو  سراید.  مبادا! 

(فریدون مشیری)