صدای  چنگ   به    عالم   رسید   از  اینجا

به  گیسوان  پریش تو  وقتی بردم   چنگ

و جان و  دل همه  در رهن  آب    انگوری

به قطره اش بدهم قطره های نام و ننگ

قندی یگدنه گل سرخ مره دد  و مه اوره  یگدنه گل زرد ددم.

دفعتا رنگ شی پریده و گفت خدا نا خواسته ازمه بد تو امده ؟؟؟

وارخطا شده گفتم نه نه خدا نه کنه میترسم از اوم روزی که 

 تو از مه بد تو به یه و  دلگیر شونی

و وختی   پسی گلی زرد سر گردو بگیردی

   پیدا نتنی و تکلیف شده دق شنی.